est

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Est

Spis treści 1 est (esperanto) 2 est (interlingua) 3 est (język łaciński) 4 est (język szwedzki)

[edytuj] est (esperanto)

znaczenia:
morfem

(1.1) być

przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) ekzist
antonimy: (1.1) mank
wyrazy pochodne: rzecz. rzeczownik estaĵo, estanteco, estinteco, esto, estonteco, estulo; czas. czasownik ĉeesti, ekesti, esti, estigi, estiĝi, foresti; przym. przymiotnik estanta, estinta, estonta
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. łacina est (3. os. lp liczba pojedyncza łac. łacina esse)
uwagi:

[edytuj] est (interlingua)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) wschód

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: Hasło zaimportowane automatycznie - wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!

[edytuj] est (język łaciński)

wymowa:
znaczenia:
czasownik

(1.1) jest → zob. esse

(1.2) je → zob. ēsse

[edytuj] est (język szwedzki)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) Estończyk

odmiana: (1.1) en est, esten, ester, esterna przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) estlänning
antonimy:
wyrazy pokrewne: zob. Estland; forma żeńska estniska
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: mieszkańcy krajów Europy w języku szwedzkim