eremita

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] eremita (język polski)

wymowa: IPA: [ˌɛrɛ̃ˈmʲita], AS: [erẽmʹita], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie• nazal. nazalizacja• akc. pob. akcent poboczny
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) żyjący w odosobnieniu zakonnik, pustelnik;

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza eremi|ta, ~ty, ~cie, ~tę, ~ta, ~cie, ~to; lm liczba mnoga ~ci, ~tów, ~tom, ~tów, ~tami, ~tach, ~ci; przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy: {1.1) pustelnik;
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) hermit
• interlingua: (1.1) eremita
• niemiecki: (1.1) Eremit m rodzaj męski

[edytuj] eremita (język hiszpański)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik dwurodzajowy

(1.1) eremita, eremitka

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] eremita (interlingua)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) pustelnik, eremita, odludek

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: Hasło zaimportowane automatycznie - wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!