eponim

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

eponim (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɛˈpɔ̃ɲĩm], AS[epõńĩm], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. słowo utworzone od nazwy własnej; zob. też eponim w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) hist. w starożytności: wysoko postawiony urzędnik, od którego imienia nazwano jego kadencję[1]
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. eponimiczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. ἐπώνυμος[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.