emir

emir (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈɛ̃mʲir], AS: [ẽmʹir], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich

(1.2) w starożytności: dowódca wojskowy w krajach arabskich

(1.3) w krajach arabskich: zarządca podbitej prowincji

odmiana:

przykłady:

(1.1) W krajach Bliskiego Wschodu tytuł emira przysługuje książętom.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik emirat, admirał, Emir (imię)

związki frazeologiczne:

etymologia:

arab. arabski أمير

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) emir
• arabski: (1.1) أمير
• białoruski: (1.1) эмір
• bułgarski: (1.1) емир
• czeski: (1.1) emír
• francuski: (1.1) émir
• hiszpański: (1.1) emir
• niemiecki: (1.1) Emir
• rosyjski: (1.1) эмир
• turecki: (1.1) emir

źródła:

emir (język angielski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) hist. historia, historyczny, historycznie emir

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: