elf
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] elf (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) istota fantastyczna; zob. też elf (fantastyka) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik elf elfy dopełniacz elfa elfów celownik elfowi elfom biernik elfa elfy narzędnik elfem elfami miejscownik elfie elfach wołacz elfie elfy
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) elf
- duński: (1.1) elver w
- francuski: (1.1) elfe m
- islandzki: (1.1) álfur m, elfur f
- jidysz: (1.1) שרעטל n (szretl)
- niemiecki: (1.1) Elf m
- rosyjski: (1.1) эльф m
- włoski: (1.1) elfo m
- źródła:
[edytuj] elf (język angielski)
- wymowa:
- enPR: ĕlf, IPA: /ɛlf/, SAMPA: /EIf/
- wymowa amerykańska
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) elf
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] elf (język maltański)
- wymowa:
- znaczenia:
liczebnik główny
- (1.1) tysiąc
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] elf (język niemiecki)
- znaczenia:
liczebnik główny
- (1.1) jedenaście, 11
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- liczebnik główny elfeinhalb liczebnik porządkowy elfte
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- źródła:
