elektron

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Elektron

[edytuj] elektron (język polski)


wymowa: IPA: [ɛˈlɛktrɔn]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) fiz.  cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, składnik atomu; zob.  też elektron w Wikipedii
(1.2) techn.  stop magnezu z glinem, manganem, krzemem i cynkiem; zob.  też elektron (stop) w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp  elektron|, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm  ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Elektrony w atomach poruszają się wokół jądra atomowego.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ padający/przewodnictwa/sparowany/swobodny/walencyjny/wybity/związany
synonimy: (1.1) negaton, symbol.  e
antonimy: (1.1) pozytron, pozyton, antyelektron
wyrazy pokrewne: rzecz.  elektronika, elektronowolt; przym.  elektronowy; przysł.  elektronowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

[edytuj] elektron (język czeski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) elektron

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: Hasło zaimportowane automatycznie - wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!

[edytuj] elektron (język szwedzki)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) elektron

odmiana: en elektron, elektronen, elektroner, elektronerna przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: