ekstremum

ekstremum (język polski)

wymowa:

IPA: [ɛksˈtrɛ̃mũm], AS: [ekstrẽmũm], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) mat. matematyka, matematyczny z Wikisłownika, pl.wiktionary.org skrajna (minimalna lub maksymalna) wartość funkcji zob. zobacz z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też ekstremum w Wikipedii

(1.2) skrajność

odmiana:

lm liczba mnoga ekstrema

przykłady:

(1.1) Cosinus ma ekstremum lokalne w punktach postaci kπ, gdzie k jest całkowite.

(1.2) Oni reprezentują ekstremum, to fundamentaliści.

(1.1-2) Nieśmiały cybernetyk potężne ekstrema

Poznawał, kiedy grupy unimodularne

Cyberiady całkował w popołudnie parne,

Nie wiedząc, czy jest miłość, czy jeszcze jej nie ma?

składnia:

kolokacje:

(1.1) mat. matematyka, matematyczny z Wikisłownika, pl.wiktionary.org ekstremum funkcji • ekstremum lokalne • ekstremum globalne

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org ekstremalny

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina z Wikisłownika, pl.wiktionary.org extremum

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) extremum
• arabski: (1.2) غاية f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• łaciński: (1.1) extremum
• nowogrecki: (1.1) ακρότατο n rodzaj nijaki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org; (1.2) ακρότητα f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• włoski: (1.1) cuspide, estremo

źródła: