ekskomunikować

ekskomunikować (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɛkskɔ̃mũɲiˈkɔvaʨ̑], AS: [ekskõmũńikovać], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) rel. religia nałożyć na kogoś ekskomunikę, wyłączyć ze wspólnoty Kościoła

odmiana:

(1.1) ekskomunik|ować, koniugacja IV bez aspektu niedokonanego

przykłady:

(1.1) Papież ekskomunikował buntowniczego króla i zwolnił jego poddanych ze złożonej mu przysięgi.

składnia:

(1.1) ekskomunikować +B. biernik, nie ekskomunikować +D. dopełniacz

kolokacje:

synonimy:

(1.1) wyklinać/wykląć

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik ekskomunikowanie, ekskomunika

przym. przymiotnik ekskomunikowany

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. łacina excommunicare

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) excommunicate
• arabski: (1.1) حرم
• duński: (1.1) ekskommunikere
• francuski: (1.1) excommunier
• hiszpański: (1.1) excomulgar
• interlingua: (1.1) excommunicar
• łaciński: (1.1) excommunicare
• niemiecki: (1.1) exkommunizieren
• nowogrecki: (1.1) αφορίζω

źródła: