ekskomunika

ekskomunika (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɛkskɔ̃ˈmũɲika], AS: [ekskõmũńika], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • akc. na 3 syl. akcent na trzecią sylabę od końca • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. religia wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele Katolickim; zob. zobacz też ekskomunika w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	ekskomunika	ekskomuniki
dopełniacz	ekskomuniki	ekskomunik
celownik	ekskomunice	ekskomunikom
biernik	ekskomunikę	ekskomuniki
narzędnik	ekskomuniką	ekskomunikami
miejscownik	ekskomunice	ekskomunikach
wołacz	ekskomuniko	ekskomuniki

przykłady:

(1.1) Przeprowadzenie aborcji Kościół karze ekskomuniką ipso facto.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) klątwa; wyklęcie

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik ekskomunikować

przym. przymiotnik ekskomunikowany

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) excommunication
• arabski: (1.1) حرم m rodzaj męski, حرمان كنسي
• bośniacki: (1.1) ekskomunikacija
• duński: (1.1) ekskommunikation w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) excommunication f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) excomunión f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) anathema
• islandzki: (1.1) kirkjubann n rodzaj nijaki
• łaciński: (1.1) anathema
• niemiecki: (1.1) Exkommunikation f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) отлучение от церкви
• turecki: (1.1) aforoz

źródła: