ekliptyka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
ekliptyka (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ɛkˈlʲiptɨka], AS: [eklʹiptyka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. na 3 syl. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) astr. koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie; zob. też ekliptyka w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik ekliptyka dopełniacz ekliptyki celownik ekliptyce biernik ekliptykę narzędnik ekliptyką miejscownik ekliptyce wołacz ekliptyko
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. ekliptyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) franc. écliptique < płac. eclipticus < gr. ἐκλειπτικός (ekleiptikós)[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ecliptic
- esperanto: (1.1) ekliptiko
- hiszpański: (1.1) eclíptica f
- nowogrecki: (1.1) εκλειπτική f
- szwedzki: (1.1) ekliptika w
- włoski: (1.1) eclittica f
- źródła:
