egzaltacja

egzaltacja (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɛɡzalˈtaʦ̑ʲja], AS: [egzaltacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przesadne demonstrowanie uczuć, niewspółmierne do ich siły, nieadekwatne do poziomu emocjonalnego sytuacji, oraz nadmierne lub pełne zaangażowania i zachwytu wyrażanie myśli

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	egzaltacja
dopełniacz	egzaltacji
celownik	egzaltacji
biernik	egzaltację
narzędnik	egzaltacją
miejscownik	egzaltacji
wołacz	egzaltacjo

przykłady:

(1.1) Jej egzaltacja była bardzo męcząca.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) afektacja

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik egzaltowany

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski exaltation

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) exaltation
• arabski: (1.1) تعظيم
• duński: (1.1) eksaltation w rodzaj wspólny, opstemthed w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) exaltation f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) exaltación f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) exaltation
• nowogrecki: (1.1) εγκωμιασμός m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) exaltação f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) экзальтированность f rodzaj żeński, восторженность f rodzaj żeński

źródła: