egzaltacja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

egzaltacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɛɡzalˈtaʦ̑ʲja], AS[egzaltacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przesadne demonstrowanie uczuć, niewspółmierne do ich siły, nieadekwatne do poziomu emocjonalnego sytuacji, oraz nadmierne lub pełne zaangażowania i zachwytu wyrażanie myśli
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jej egzaltacja była bardzo męcząca.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) afektacja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  egzaltowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc.  exaltation[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło egzaltacja w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.