dziewięćdziesięciolatek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

dziewięćdziesięciolatek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk], AS[ʒ́evʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćolatek], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal. asynch. ę  akc. pob. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba w wieku 90-99 lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca 90-99 lat

rzeczownik, forma fleksyjna

(3.1) D.  lm  od dziewięćdziesięciolatka
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Na parkiecie bawiło się dwoje dziewięćdziesięciolatków, wuj Leon i babcia Halinka.
(2.1) Po babci został nam kredensprzepiękny dziewięćdziesięciolatek.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  dziewięćdziesięcioletni
rzecz.  dziewięćdziesięciolecie n , dziewięćdziesięciolatka f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: