dziad

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] dziad (język polski)

wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) przest. przestarzałe/podn. podniośle dziadek

(1.2) pogard. pogardliwie staruch, starszy człowiek

(1.3) pogard. pogardliwie żebrak, biedak

odmiana: (1) lp liczba pojedyncza dziad, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~zie, ~zie; lm liczba mnoga (ci) ~owie/(te) ~y, ~ów, ~om, (tych) ~ów/(te) ~y, ~ami, ~ach, ~owie/~y
przykłady:

(1.1) Synu, twój dziad umarł walcząc za ojczyznę i winien jesteś pamiętać o nim.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) grzyb; (1.2,3) regionalizm śląski chachor
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1) przym. przymiotnik dziadowski; rzecz. rzeczownik zdrobn. zdrobnienie dziadek
związki frazeologiczne: (1.3) dziad kalwaryjski
etymologia:
uwagi: zobacz też: przysłowia o dziadzie
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) grandfather; (1.2) bungler, duffer, old man; (1.3) beggar
• dolnołużycki: (1.2,3) źěd m rodzaj męski
• esperanto: avo
• interlingua: (1.3) mendico
• staropolski: bzdyk