dzban
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] dzban (język polski)
dzban (1.2) napoju
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) naczynie użytkowe lub dekoracyjne zwykle zwężone u góry, zwykle z jednym uchem[1]; zob. też dzban (naczynie) w Wikipedii
- (1.2) zawartość dzbana (1.1)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dzban dzbany dopełniacz dzbana dzbanów celownik dzbanowi dzbanom biernik dzban dzbany narzędnik dzbanem dzbanami miejscownik dzbanie dzbanach wołacz dzbanie dzbany
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dzbanecznik m, dzbanecznikowate nm.-os.
- przym. dzbanowy, dzbankowy, dzbaneczkowy, dzbanecznikowaty
- związki frazeologiczne:
- dopóty dzban wodę nosi, dopóki mu się ucho nie urwie • na święty Jan pełen jagód dzban • do czasu dzban wodę nosi • święty Jan przyniesie oleju dzban
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: jug
- białoruski: (1.1) гаршчок
- francuski: (1.1) cruche
- sycylijski: (1.1) quartara
- wilamowski: (1.1) krüg m
- źródła: