dwukierunkowy
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] dwukierunkowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdvucɛrũŋˈkɔvɨ], AS: [dvuḱerũŋkovy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -nk- • akc. pob. wymowa
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) działający, odbywający się w dwóch kierunkach, mający dwa kierunki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik dwukierunkowy dwukierunkowa dwukierunkowe dwukierunkowi dwukierunkowe dopełniacz dwukierunkowego dwukierunkowej dwukierunkowego dwukierunkowych celownik dwukierunkowemu dwukierunkowej dwukierunkowemu dwukierunkowym biernik dwukierunkowego dwukierunkowy dwukierunkową dwukierunkowe dwukierunkowych dwukierunkowe narzędnik dwukierunkowym dwukierunkową dwukierunkowym dwukierunkowymi miejscownik dwukierunkowym dwukierunkowej dwukierunkowym dwukierunkowych wołacz dwukierunkowy dwukierunkowa dwukierunkowe dwukierunkowi dwukierunkowe
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) jednokierunkowy
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- interlingua: bidirectional
- niemiecki: (1.1) in beiden Richtungen
- źródła:
