dumny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

dumny (język polski)[edytuj]

ojciec dumny (1.3) z córki
wymowa:
IPA[ˈdũmnɨ], AS[dũmny], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pewny siebie, mający poczucie własnej godności
(1.2) wyniosły, pyszny, o wygórowanym mniemaniu
(1.3) zadowolony z czegoś, mający dumę, satysfakcję z czegoś lub kogoś
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.3) dumny z + D. 
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ambitny
(1.2) zarozumiały
antonimy:
(1.1) zawstydzony
(1.2) skromny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  duma f 
związki frazeologiczne:
dumny jak lewdumny jak niemiecki hrabiadumny jak pawdumny jak Artabannajlepszy sposób na dumnego – nic nie dbać o niegodumny jak kogut królujący wśród kurdumny i blady
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: