duby smalone

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

duby smalone (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈdubɨ smaˈlɔ̃nɛ], AS[duby smalõne], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

związek frazeologiczny

(1.1) głupstwa, brednie, rzeczy zmyślone[1][2]; zob.  też duby smalone w Encyklopedii staropolskiej
odmiana:
(1.1) zob. : duby, smalony (związek zgody); blp 
przykłady:
(1.1) Duby smalone pleciesz, a cóż ci to złego zrobili?[3]
(1.1) Dziewczyna duby smalone bredzi, / A gmin rozumowi bluźni.[4]
(1.1) Mów takim do rozumu, to ziewają, ale praw im duby smalone o świętej źrenicy wolności szlacheckiej, ekscytuj bajędą o równości z królami […] a wydzieraj się przy tym ze wszystkiej mocy, machaj rękoma jak wiatrak, to się w końcu z czułości popłaczą i gotowi cię nawet porwać na ręce a ogłosić zbawcą ojczyzny.[5]
składnia:
kolokacje:
(1.1) opowiadać / pleść duby smalone
synonimy:
(1.1) banialuki, brednie, farmazony, androny, pierdoły, koszałki-opałki, reg.  koszyczki-opałeczki, reg.  kipki-opałki, reg.  koszały-opały
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) prawdopodobnie od st.pol.  dubiel (głupiec) z niem.  Döbel[6]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło koszałka w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II, s. 494, Warszawa 1900–1927.
  2. hasło duby w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. W. Reymont: Chłopi
  4. A. Mickiewicz: Romantyczność
  5. W. Reymont: Rok 1794
  6. hasło Duby smalone w: Zygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska, 1900–1903.