dubn

dubn (język polski)

wymowa:

IPA: [dupn̥], AS: [dupn̦], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. chemia, chemiczny pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	dubn
dopełniacz	dubnu
celownik	dubnowi
biernik	dubn
narzędnik	dubnem
miejscownik	dubnie
wołacz	dubnie

przykłady:

(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma dubn?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) symbol. symbolicznie Db; stara nazwa Unnilpentium

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. łacina dubnium

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) dubnium
• arabski: (1.1) دوبنيوم
• baskijski: (1.1) dubnio
• czeski: (1.1) dubnium n rodzaj nijaki
• duński: (1.1) dubnium
• francuski: (1.1) dubnium
• holenderski: (1.1) dubnium
• łaciński: (1.1) dubnium n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Dubnium n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) дубний m rodzaj męski
• słoweński: (1.1) dubnij
• szwedzki: (1.1) dubnium
• włoski: (1.1) dubnio m rodzaj męski

źródła: