destynacja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

destynacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ˌdɛstɨ̃ˈnaʦ̑ʲja], AS[destỹnacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw.  przeznaczenie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  destynować
rzecz.  destynowanie, destynator
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac.  destinatio[1]
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło destynacja w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I, s. 448, Warszawa 1900–1927.