desant

desant (język polski)

desant (1.1) morski

desant (1.1) spadochronowy

desant (1.3) czołgowy

wymowa:

IPA: [ˈdɛsãnt], AS: [desãnt], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wojsk. wojskowość operacja taktyczna przeniesienia wojsk na teren nieprzyjaciela; zob. zobacz też desant w Wikipedii

(1.2) wojsk. wojskowość część załogi pojazdu bojowego przeznaczona do spieszenia w czasie walki; zob. zobacz też desant w Wikipedii

(1.3) wojsk. wojskowość żołnierze przewożeni np. na czołgu; zob. zobacz też desant czołgowy w Wikipedii

(1.4) wojsk. wojskowość formacja wojskowa, która została przerzucona na teren wroga; zob. zobacz też desant w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Desant w Normandii był największą operacją morską w Europie w czasie II wojny światowej.

(1.2) W transporterze opancerzonym przewożeni żołnierze są zwani desantem.

(1.3) Rosjanie często przewozili żołnierzy piechoty na czołgach jako desant.

(1.4) Żołnierze desantu zaatakowali działa.

składnia:

kolokacje:

desant morski • desant powietrzny • desant szybowcowy • desant spadochronowy • okręt desantowy • szybowiec desantowy • przedział desantu • spadochron desantowy

synonimy:

antonimy:

(1.1) odwrót, ewakuacja

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik desantowiec m rodzaj męski

przym. przymiotnik desantowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski descente

uwagi:

tłumaczenia:

• włoski: (1.1) sbarco

źródła:

desant (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) desant

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: