demütig

demütig (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈdeːmyːtɪç] IPA: [ˈdeːmyːtɪɡɐ] IPA: [ˈdeːmyːtɪçstn̩]

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pokorny

w funkcji przysłówka

(2.1) pokornie

odmiana:

st. wyższy stopień wyższy demütiger; st. najwyższy stopień najwyższy demütigsten

przykłady:

(1.1) Er war demütig in seinem Geist. → W duchu był pokorny.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

demutsvoll

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org Demut f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, Demütigung f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org

czas. czasownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org demütigen

przym. przymiotnik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org demütigend, demutsvoll, demutvoll

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: