deizm
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] deizm (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈdɛjism̥], AS: [dei ̯ism̦], zjawiska fonetyczne: wygł.• epenteza i ̯ wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie; zob. też deizm w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik deizm dopełniacz deizmu celownik deizmowi biernik deizm narzędnik deizmem miejscownik deizmie[1] wołacz deizmie[1]
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. deista m, deistka f
- przym. deistyczny
- przysł. deistycznie
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) deïsme
- angielski: (1.1) deism
- esperanto: (1.1) deismo
- estoński: (1.1) deism
- fiński: (1.1) deismi
- francuski: (1.1) déisme
- hiszpański: (1.1) deísmo m
- interlingua: (1.1) deismo
- niemiecki: (1.1) Deismus m
- nowogrecki: (1.1) ντεϊσμός m
- portugalski: (1.1) deísmo m
- rosyjski: (1.1) деизм m
- rumuński: (1.1) deism f
- szwedzki: (1.1) deism
- turecki: (1.1) deizm
- turkmeński: (1.1) deizm
- włoski: (1.1) deismo m
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako "-zmie" wymawia się alternatywnie jako "-zmie" albo "-źmie"
[edytuj] deizm (język turecki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) deizm
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
