daktyl

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] daktyl (język polski)

suszone daktyle (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈdaktɨl], AS[daktyl]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy

(1.1) bot.  owoc daktylowca

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) lit.  w poezji antycznej: stopa wierszowa składająca się z sylaby długiej i dwóch krótkich; zob.  też daktyl (metryka) w Wikipedii
(2.2) metrol.  współczesna grecka miara długości, równa 1 cm
odmiana:
(1.1) lp  daktyl, ~a, ~owi, ~a/~[1], ~em, ~u, ~u; lm  ~e, ~i/~ów[1], ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
(2.1-2) lp  daktyl, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~u, ~u; lm  jak (1.1)
przykłady:
(1.1) Do keksu można dodać trochę suszonych daktyli.
składnia:
kolokacje:
(2.1) daktyl odwrócony
synonimy:
antonimy:
(2.1) antydaktyl, daktyl odwrócony
wyrazy pokrewne:
(1.1) przym.  daktylowy
(2.1) przym.  daktyliczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac.  dactylus[1]
(2.1) gr.  δάκτυλος (dáktylos – palec)[2]
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Owoce
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 hasło daktyl w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. hasło daktyl w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach