daktyl
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] daktyl (język polski)
wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) bot. owoc daktylowca
odmiana: (1.1) lp daktyl, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~u, ~u; lm ~e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. dactylus
uwagi: zob. też Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) date
- czeski: (1.1) datle f
- duński: (1.1) daddel w
- francuski: (1.1) datte f
- grecki: (1.1) χουρμάς m
- hebrajski: (1.1) תמר m (tamar)
- hiszpański: (1.1) dátil m
- holenderski: (1.1) dadel m
- interlingua: (1.1) dactylo, dattilo
- islandzki: (1.1) daðla f
- japoński: (1.1) 棗椰子 (なつめやし, natsumeyashi)
- jidysz: (1.1) טייטל f/m (tejtl)
- łaciński: (1.1) dactylus
- niemiecki: (1.1) Dattel f
- norweski (bokmål): (1.1) daddel m
- portugalski: (1.1) tâmara f
- rosyjski: (1.1) финик m (finik)
- suahili: (1.1) tende
- szwedzki: (1.1) dadel
- ukraiński: (1.1) фінік m
- węgierski: (1.1) datolya
- włoski: (1.1) dattero m
