długopis
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] długopis (język polski)
długopis (1.1) z zatyczką
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik długopis długopisy dopełniacz długopisu długopisów celownik długopisowi długopisom biernik długopis długopisy narzędnik długopisem długopisami miejscownik długopisie długopisach wołacz długopisie długopisy
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ballpen, pen
- arabski: (1.1) قلم (qálam)
- bułgarski: (1.1) химикалка f
- czeski: (1.1) propiska f, propisovačka f
- dolnołużycki: (1.1) kuli m
- fiński: (1.1) kynä
- francuski: (1.1) stylo m, stylo-bille m
- hiszpański: (1.1) bolígrafo m
- islandzki: (1.1) penni m, kúlupenni m
- japoński: (1.1) ボールペン (bōrupen)
- koreański: (1.1) 볼펜
- niemiecki: (1.1) Kugelschreiber m
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) (шариковая) ручка f, (шариковая) авторучка f, шарик m
- źródła: