dążenie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] dążenie (język polski)

wymowa:
IPA[dɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ], AS[dõũ̯žńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. asynch. ą  -ni…  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) książk.  chęć realizacji jakiegoś zamiaru, pragnienia
(1.2) książk.  skłonność ku czemuś, tendencja
(1.3) książk.  rzeczownik odczasownikowy od dążyć
odmiana:
(1.1-2) lp  dążenie, dążenia, dążeniu, dążenie, dążeniem, dążeniu, dążenie; lm  dążenia, dążeń, dążeniom, dążenia, dążeniami, dążeniach, dążenia
(1.3) lp  jak lm ; blm 
przykłady:
(1.1) U podstaw jego dążeń leży szczęście i bezpieczeństwo syna.
(1.3) Twoje uparte dążenie do zdobycia stanowiska jest przez niektórych źle postrzegane.
składnia:
kolokacje:
(1.2) dążenia niepodległościowe
synonimy:
(1.1) dążność
(1.2) zabiegi
antonimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  dążyć
rzecz.  dążność
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.2) zwykle w lm 
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach