dążenie

dążenie (język polski)

wymowa:

IPA: [dɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ], AS: [dõũ̯žẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • asynch. ą  asynchroniczna wymowa ą • -ni… końcówka -ni…  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) książk. książkowy chęć realizacji jakiegoś zamiaru, pragnienia

(1.2) książk. książkowy skłonność ku czemuś, tendencja

(1.3) książk. książkowy rzeczownik odczasownikowy od dążyć

odmiana:

(1.1-2) lp liczba pojedyncza dążenie, dążenia, dążeniu, dążenie, dążeniem, dążeniu, dążenie; lm liczba mnoga dążenia, dążeń, dążeniom, dążenia, dążeniami, dążeniach, dążenia

(1.3) lp liczba pojedyncza jak lm liczba mnoga; blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) U podstaw jego dążeń leży szczęście i bezpieczeństwo syna.

(1.3) Twoje uparte dążenie do zdobycia stanowiska jest przez niektórych źle postrzegane.

składnia:

kolokacje:

(1.2) dążenia niepodległościowe

synonimy:

(1.1) dążność

(1.2) zabiegi

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik dążyć

rzecz. rzeczownik dążność

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.2) zwykle w lm liczba mnoga

tłumaczenia:

• interlingua: (1.1) aspiration
• niemiecki: (1.1) Streben n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) стремление n rodzaj nijaki

źródła: