czytelnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

czytelnik (język polski)[edytuj]

czytelnik (1.1)
czytelnicy (1.1)
wymowa:
IPA[ʧ̑ɨˈtɛlʲɲik], AS[čytelʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba, która czyta książki, gazety, itp.
(1.2) osoba, która wypożycza książki z biblioteki i następnie je czyta
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Zachęcamy czytelników do prenumeraty naszego dziennika.
(1.2) Czytelnicy mogą wypożyczać książki na jeden miesiąc.
składnia:
kolokacje:
(1.2) czytelnik indywidualny • czytelnik zbiorowy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  czytelniczka f , czytelnia f , czytelnictwo n , czytanie n , czytanka f 
przym.  czytelniczy
czas.  czytać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
(1.2) Wojciechowski J., Czytelnictwo, Kraków 1989.