czubek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

czubek (język polski)[edytuj]

czubki (1.1) kredek
wymowa:
IPA[ˈʧ̑ubɛk], ASubek] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) szczyt, wierzchołek czegoś, np. góry
(1.2) pot.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, przen.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org osoba chora psychicznie
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) czub, debil, imbecyl, kretyn, nienormalny, oszołom, pomyleniec, pomylony, psychiczny, psychol, szajbus, świr, świrus, wariat
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org czub m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org czubkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.2) zwrot "iść do czubków" pochodzi od zakonu Bonifratrów, który specjalizuje się w opiece nad chorymi umysłowo. Bonifratrzy nosili habity zaopatrzone w charakterystyczny, spiczasty kaptur.[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Katarzyna Kłosińska - "Co w mowie piszczy?", 14-09-2012