czepiec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

czepiec (język polski)[edytuj]

kobieta w czepcu (1.2)
wymowa:
IPA[ˈʧ̑ɛpʲjɛʦ̑], ASepʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat. jeden z żołądków przeżuwaczy; zob. też czepiec (przeżuwacze) w Wikipedii
(1.2) rodzaj kobiecego nakrycia głowy; zob. też czepiec (nakrycie głowy) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Krowy mają cztery żołądki zwane kolejno żwaczem, księgami, trawieńcem i czepcem.
(1.2) W czasie oczepin ścinano warkocz i zakładano pannie młodej czepiec.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) czepek
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. czapka f, oczepiny nm.-os.
czas. czapkować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: