czapla
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
czapla (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik czapla czaple dopełniacz czapli czapli celownik czapli czaplom biernik czaplę czaple narzędnik czaplą czaplami miejscownik czapli czaplach wołacz czaplo czaple
- przykłady:
- (1.1) Chórem ozwały się różowe czaple, błękitne żurawie i białe łabędzie na wodach, pawie i bengali w lasach, a do wtóru im rozlegały się dźwięki strun, nawiązanych na muszlę perłową, i słowa ludzkiej pieśni.[1]
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) heron
- czeski: (1.1) volavka f
- esperanto: (1.1) ardeo
- francuski: (1.1) héron m
- kazachski: (1.1) құтан
- niemiecki: (1.1) Reiher m
- rosyjski: (1.1) цапля f
- słowacki: (1.1) volavka f
- szwedzki: (1.1) häger w
- ukraiński: (1.1) чапля f
- włoski: (1.1) airone m
- źródła:
- ↑ H. Sienkiewicz Bądź błogosławiona
