cywilizacja

cywilizacja (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja], AS: [cyvʹilʹizacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego; zob. zobacz też cywilizacja w Wikipedii

(1.2) ogół dóbr materialnych i umiejętności osiągnięty przez społeczeństwo w określonej epoce

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	cywilizacja	cywilizacje
dopełniacz	cywilizacji	cywilizacji
celownik	cywilizacji	cywilizacjom
biernik	cywilizację	cywilizacje
narzędnik	cywilizacją	cywilizacjami
miejscownik	cywilizacji	cywilizacjach
wołacz	cywilizacjo	cywilizacje

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik cywilizować ndk. aspekt niedokonany

rzecz. rzeczownik cywilizowanie n rodzaj nijaki, cywil m rodzaj męski

przym. przymiotnik cywilizacyjny, cywilny

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina civilitas (poczucie obywatelskie, uprzejmość) od łac. łacina civilis (obywatelski, przystępny, liberalny) z łac. łacina civis (obywatel)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) civilization, civilisation
• arabski: (1.1) حضارة
• esperanto: (1.1) civilizo, civilizacio
• francuski: (1.1) civilisation f rodzaj żeński
• hindi: (1.1) सभ्यता
• hiszpański: (1.1) civilización f rodzaj żeński; (1.2) cultura f rodzaj żeński, civilización f rodzaj żeński
• łaciński: (1.1) civilizatio
• ormiański: (1.1) քաղաքականություն
• portugalski: (1.1) civilização f rodzaj żeński
• serbski: (1.1) цивилизација
• tajski: (1.1) อารยธรรม
• tamilski: (1.1) நாகரிகம்
• turecki: (1.1) uygarlık, medeniyet
• włoski: (1.1) civiltà f rodzaj żeński

źródła: