cywil

cywil (język polski)

cywile (1.1) i wojskowi

wymowa:

IPA: [ˈʦ̑ɨvʲil], AS: [cyvʹil], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś nie będący w czynnej służbie wojskowej; zob. zobacz też cywil w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	cywil	cywile
dopełniacz	cywila	cywilów / cywili
celownik	cywilowi	cywilom
biernik	cywila	cywilów
narzędnik	cywilem	cywilami
miejscownik	cywilu	cywilach
wołacz	cywilu	cywile

przykłady:

(1.1) Służyłem w wojsku i nie boję się żadnego cywila.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) wojskowy, żołnierz

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik cywilizacja f rodzaj żeński

czas. czasownik cywilizować ndk. aspekt niedokonany, ucywilizować dk. aspekt dokonany, ucywilnić dk. aspekt dokonany

przym. przymiotnik cywilny, cywilizowany

związki frazeologiczne:

iść do cywila • w cywilu

etymologia:

niem. niemiecki Zivilperson

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) civilian
• esperanto: (1.1) civilulo
• hiszpański: (1.1) civil m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Zivilist m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) πολίτης m rodzaj męski
• włoski: (1.1) civile

źródła: