cywil

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

cywil (język polski)[edytuj]

cywile (1.1) i wojskowi
wymowa:
IPA[ˈʦ̑ɨvʲil], AS[cyvʹil], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś nie będący w czynnej służbie wojskowej; zob.  też cywil w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Służyłem w wojsku i nie boję się żadnego cywila.[3]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) wojskowy, żołnierz
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  cywilizacja f 
czas.  cywilizować ndk. , ucywilizować dk. , ucywilnić dk. 
przym.  cywilny, cywilizowany, cywilizacyjny
związki frazeologiczne:
iść do cywilaw cywilu
etymologia:
niem.  Zivilperson[4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. cywil w: Poradnia językowa PWN.
  2. cywil i paskal w: Poradnia językowa PWN.
  3. W. Łoziński: Zaklęty dwór
  4. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 49, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.