cywil

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

cywil (język polski)[edytuj]

cywile (1.1) i wojskowi
wymowa:
IPA[ˈʦ̑ɨvʲil], AS[cyvʹil], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś nie będący w czynnej służbie wojskowej; zob. też cywil w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Służyłem w wojsku i nie boję się żadnego cywila.[3]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) wojskowy, żołnierz
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cywilizacja f
czas. cywilizować ndk., ucywilizować dk., ucywilnić dk.
przym. cywilny, cywilizowany, cywilizacyjny
związki frazeologiczne:
iść do cywilaw cywilu
etymologia:
niem. Zivilperson[4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. cywil w: Poradnia Językowa PWN.
  2. cywil i paskal w: Poradnia Językowa PWN.
  3. W. Łoziński: Zaklęty dwór
  4. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 49, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.