cytryna
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] cytryna (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kwaśny owoc o żółtej skórce
- (1.2) roślina z rodzaju Citrus, drzewo rodzące kwaśne owoce; zob. też cytryna zwyczajna w Wikipedii
- (1.3) gwara motoryzacyjna Citroën
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cytryna cytryny dopełniacz cytryny cytryn celownik cytrynie cytrynom biernik cytrynę cytryny narzędnik cytryną cytrynami miejscownik cytrynie cytrynach wołacz cytryno cytryny
- przykłady:
- (1.1) Moja babcia pija wyłącznie herbatę z cytryną.
- (1.2) W oranżerii natknęliśmy się na rozłożyste cytryny, rosnące w ozdobnych donicach.
- (1.3) Spierałem się wczoraj z kolegą, który jeździ cytryną.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kroić/wyciskać/obierać cytrynę • zbierać cytryny • kilogram cytryn • sok z cytryny
- (1.2) szczepić/sadzić/wysiewać cytryny • kwiat cytryny
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Owoce
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) lemon
- arabski: (1.1) ليمون (laymon), egip. arab. لمون, لامون
- bułgarski: (1.1) лимон m
- chorwacki: (1.1) limun m
- czeski: (1.1) citron m
- duński: (1.1) citron w
- esperanto: (1.1) citrono
- fiński: (1.1) sitruuna
- francuski: (1.1) citron m: (1.2) citronnier m
- hebrajski: (1.1) לימון m (limon)
- hiszpański: (1.1) limón m; (1.2) limonero m
- holenderski: (1.1) citroen
- interlingua: (1.1) limon
- islandzki: (1.1) sítróna f
- japoński: (1.1) レモン
- jidysz: (1.1) ציטרין m (citrin)
- niemiecki: (1.1) Zitrone f; (1.3) Ente f
- norweski (bokmål): (1.1) sitron m
- nowogrecki: (1.1) λεμόνι n; (1.2) λεμονιά f
- portugalski: (1.1) limão m
- rosyjski: (1.1) лимон m
- serbski: (1.1) лимун
- slovio: (1.1) limon (лимон)
- staropolski: (1.1) limonija
- szwedzki: (1.1) citron w
- tetum: (1.1) derok
- ukraiński: (1.1) лимон m, цитрина f
- węgierski: (1.1) citrom
- włoski: (1.1-2) limone m
- źródła:
