cytryna

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] cytryna (język polski)

cytryny (1.1)
cytryna (1.2) doniczkowa
cytryna (1.3)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kwaśny owoc o żółtej skórce
(1.2) roślina z rodzaju Citrus, drzewo rodzące kwaśne owoce; zob.  też cytryna zwyczajna w Wikipedii
(1.3) gwara motoryzacyjna Citroën

odmiana: (1.1-3) lp  cytryn|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm  ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Moja babcia pija wyłącznie herbatę z cytryną.
(1.2) W oranżerii natknęliśmy się na rozłożyste cytryny, rosnące w ozdobnych donicach.
(1.3) Spierałem się wczoraj z kolegą, który jeździ cytryną.

składnia:
kolokacje: (1.1) kroić/wyciskać/obierać cytrynęzbierać cytrynykilogram cytrynsok z cytryny • (1.2) szczepić/sadzić/wysiewać cytrynykwiat cytryny
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  cytrynka; przym.  cytrynowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Owoce tłumaczenia: