cyrylica

cyrylica (język polski)

tekst zapisany cyrylicą (1.1)

wymowa:

IPA: [ˌʦ̑ɨrɨˈlʲiʦ̑a], AS: [cyrylʹica], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. językoznawstwo alfabet używany do zapisu niektórych języków słowiańskich; zob. zobacz też cyrylica w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	cyrylica
dopełniacz	cyrylicy
celownik	cyrylicy
biernik	cyrylicę
narzędnik	cyrylicą
miejscownik	cyrylicy
wołacz	cyrylico

przykłady:

(1.1) W archiwum było sporo dokumentów na temat naszej miejscowości, niestety większość pisana cyrylicą.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik Cyryl

przym. przymiotnik cyrylicki, cyrylijski

związki frazeologiczne:

etymologia:

od imienia Cyryl (łac. łacina Cyrillus, gr. starogrecki Κύριλλος (Kýrillos) – imię św. Cyryla)

uwagi:

por. porównaj głagolica • grażdanka

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Cyrillic
• arabski: (1.1) كيريلية
• chorwacki: (1.1) ćirilica
• francuski: (1.1) cyrillique m rodzaj męski
• kabylski: (1.1) ssirilik
• kaszubski: (1.1) cërëlicã f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) кириллица f rodzaj żeński
• serbski: (1.1) ћирилица f rodzaj żeński
• slovio: (1.1) Kirilik (Кирилик)
• tajski: (1.1) อักษรซีริลลิก
• włoski: (1.1) alfabeto cirillico

źródła: