cyrkiel

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Cyrkiel

[edytuj] cyrkiel (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów

odmiana: (1.1) cyrk|iel, ~la, ~ielowi, ~iel, ~lem, ~lu, ~lu; lm liczba mnoga ~le, ~li, ~lom, ~le, ~lami, ~lach, ~le przykłady:

(1.1) Nie rysuj kółek od ręki, weź cyrkiel.

składnia:
kolokacje: (1.1) używać cyrkla, rysować cyrklem
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: niem. niemiecki Zirkel z łac. łacina circulus (krażek) zdrobn. zdrobniale łac. łacina circus (krąg)^[1]
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) compasses lm liczba mnoga
• bułgarski: (1.1) пергел m rodzaj męski
• chorwacki: (1.1) šestar m rodzaj męski
• czeski: (1.1) kružítko n rodzaj nijaki
• duński: (1.1) passer w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) cirkelo
• fiński: (1.1) harppi
• francuski: (1.1) compas m rodzaj męski
• grecki: (1.1) διαβήτης m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) compás m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) passer m rodzaj męski
• japoński: (1.1) コンパス
• niemiecki: (1.1) Zirkel m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) compasso m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) циркуль m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) passare w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) циркуль m rodzaj męski
• węgierski: (1.1) körző

źródła:

1. ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 49, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.