courtier

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

courtier (język angielski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /ˈkɔɹ.ti.ɚ/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) dworzanin
(1.2) pot. przydupas, osoba podlizująca się komuś
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

courtier (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /kuʁtje/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ekon. makler, agent, broker[1]
odmiana:
(1.1) lp courtier; lm courtiers
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. courtage
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Elżbieta Pieńkos, Słownik terminologii ekonomicznej francusko-polski, s. 71, Warszawa, Wiedza Powszechna, 2008, ISBN 978-83-214-1187-3.