ciorać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] ciorać (język polski)

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) reg. śl.  włóczyć po podłodze[1], poniewierać
(1.2) gw. gór.  taszczyć, dźwigać, sunąć[2]
(1.3) reg. śl. [potrzebne źródło], reg. częst. [potrzebne źródło] brudzić

czasownik zwrotny

(2.1) reg. śl. [potrzebne źródło], reg. częst. [potrzebne źródło] ~ siębrudzić się
odmiana:
przykłady:
(1.1) Dźwigej ta tasia wyżej, bo nią ciorosz po ziemi.
(1.1) Zastosowane materiały solidne i odporne na rozdarcia, jednakże wiadomo, że nikt z małym dzieckiem na plecach specjalnie po krzakach nie będzie ciorał. (z Internetu)
składnia:
kolokacje:
(1.1) ciorać kimś
synonimy:
(1.3) marasić
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  cioranie n , reg. śl.  ciorok m 
czas.  uciorać dk. 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: poniewierać
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: brudzić
źródła:
  1. Andrzej i Ilona Czajkowscy, Andrzej i Dorota Klukowscy, Słownik gwary śląskiej, Katowice, Wydawnictwo Columb, 1994. ISBN 83-902845-0-2.
  2. „Rocznik Sanocki”, s. 112, 1971.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia