ciąża

ciąża (język polski)

kobieta w ciąży (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa], AS: [ćõũ̯ža], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • asynch. ą  asynchroniczna wymowa ą  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu; zob. zobacz też ciąża w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	ciąża	ciąże
dopełniacz	ciąży	ciąż
celownik	ciąży	ciążom
biernik	ciążę	ciąże
narzędnik	ciążą	ciążami
miejscownik	ciąży	ciążach
wołacz	ciążo	ciąże

przykłady:

(1.1) Wkrótce po wyjściu za mąż Ewa zaszła w ciążę.

składnia:

kolokacje:

(1.1) być w ciąży (z kimś) • zajść w ciążę; zaawansowana ciąża • przerwać ciążę • usunąć ciążę

synonimy:

(1.1) rzad. rzadki, rzadko używany brzemienność; (w odniesieniu do ludzi): eufem. eufemistycznie stan błogosławiony, eufem. eufemistycznie być przy nadziei

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik ciężarna

przym. przymiotnik ciężarny, ciążowy

zobacz też: ciążyć

związki frazeologiczne:

etymologia:

od czasownika ciążyć

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) pregnancy
• arabski: (1.1) حمل, حبل
• chorwacki: (1.1) trudnoća f rodzaj żeński, drugo stanje n rodzaj nijaki
• czeski: (1.1) těhotenství
• duński: (1.1) graviditet n rodzaj nijaki, svangerskab n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) grossesse f rodzaj żeński
• hawajski: (1.1) kauhua
• hiszpański: (1.1) embarazo m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) טראָגן n rodzaj nijaki (trogn)
• niemiecki: (1.1) Schwangerschaft f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) εγκυμοσύνη f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) беременность f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) graviditet w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) вагітність f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) gravidanza f rodzaj żeński, gestazione f rodzaj żeński, stato interessante m rodzaj męski

źródła: