chowaniec
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] chowaniec (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) reg. duch domowy[1]
- (1.2) starop. później gw. przybrane dziecko[2]
- (1.3) reg. zabawa w chowanego
- odmiana:
- (1.1) lp chowa|niec, ~ńca, ~ńcowi, ~ńca, ~ńcem, ~ńcu, ~ńcu; lm ~ńce, ~ńców, ~ńcom, ~ńce, ~ńcami, ~ńcach, ~ńce
- (1.2) lp jak (1.1); lm ~ńcy, ~ńców, ~ńcom, ~ńców, ~ńcami, ~ńcach, ~ńcy
- (1.3) lp jak (1.1)
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) chowanek, chobołd, gospodarczyk, komornik, piecuch, latawiec, wychowaniec
- (1.2) wychowaniec
- (1.3) chowanka, chowanki lm
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: chowany
- źródła:
- ↑ hasło chowaniec w: Jan Karłowicz, Słownik gwar polskich, t. I, s. 200, Kraków, Akademia Umiejętności, 1900.
- ↑ hasło chowaniec w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I, s. 295, Warszawa 1900–1927.
