carz
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
carz (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) daw. władca, panujący[1]
- (1.1.1) daw. władca tatarski, chan[1]
- (1.1.2) daw. władca turecki, sułtan[1]
- (1.1.3) daw. władca ruski, car[1]
- (1.1.4) daw. cesarz rzymski narodu niemieckiego[1]
- (1.2) daw. bot. lepiężnik[1]
- przykłady:
- (1.1.1) (…) jeden kniaź lacki pohańbił krymskiego carza i kary nie odebrał (…)[2]
- (1.1.1) W tymże roku 1503, Augusta trzydziestego dnia, carzewic Prekopski Bitikierej Soltan, syn carza Mendlikiereja, wpadł bez wieści w państwa Litewskie, mając z sobą sześć tysięcy ludzi i przyszed naprzód do Słucka…[3] (sic)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1.1) chrymski (krymski) / kazański / prekopski (przekopski) / tatarski / zawolski carz[1]
- (1.1.2) carz turecki[1]
- (1.1.3) carz moskiewski[1]
- (1.1.1-2) wielki carz[1]
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 hasło carz w: Stanisław Bąk, Maria Renata Mayenowa, Franciszek Pepłowski i in., Słownik polszczyzny XVI wieku, t. 3, s. 132-133, PAN, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1966–.
- ↑ Henryk Sienkiewicz, Ogniem i mieczem, 1884
- ↑ 1846, Maciej Stryjkowski, Kronika polska, litewska, zmódzka i wszystkiéj Rusi…, s. 318
