bury
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] bury (język polski)
- znaczenia:
przymiotnik
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik bury bura bure burzy bure dopełniacz burego burej burego burych celownik buremu burej buremu burym biernik burego bury burą bure burych bure narzędnik burym burą burym burymi miejscownik burym burej burym burych wołacz bury bura bure burzy bure stopień wyższy bardziej bury przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik bardziej bury bardziej bura bardziej bure bardziej burzy bardziej bure dopełniacz bardziej burego bardziej burej bardziej burego bardziej burych celownik bardziej buremu bardziej burej bardziej buremu bardziej burym biernik bardziej burego bardziej bury bardziej burą bardziej bure bardziej burych bardziej bure narzędnik bardziej burym bardziej burą bardziej burym bardziej burymi miejscownik bardziej burym bardziej burej bardziej burym bardziej burych wołacz bardziej bury bardziej bura bardziej bure bardziej burzy bardziej bure stopień najwyższy najbardziej bury przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik najbardziej bury najbardziej bura najbardziej bure najbardziej burzy najbardziej bure dopełniacz najbardziej burego najbardziej burej najbardziej burego najbardziej burych celownik najbardziej buremu najbardziej burej najbardziej buremu najbardziej burym biernik najbardziej burego najbardziej bury najbardziej burą najbardziej bure najbardziej burych najbardziej bure narzędnik najbardziej burym najbardziej burą najbardziej burym najbardziej burymi miejscownik najbardziej burym najbardziej burej najbardziej burym najbardziej burych wołacz najbardziej bury najbardziej bura najbardziej bure najbardziej burzy najbardziej bure
- przykłady:
- (1.1) Na błękitnym niebie zaczęły się pojawiać bure chmury, zapowiadające złą pogodę.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- w nocy wszystkie koty są bure
- etymologia:
- łac. burrus (lisiej barwy); łac. birrus (płaszcz, burka); łac. burra lub łac. bura (pilść, także ubranie z sukna birrus lub burrus); łac. burrus (ciemnorudy)[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ hasło bury w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. I, s. 221, Warszawa, PWN, 1982-3. ISBN 83-01-00281-6.
- ↑ 2,0 2,1 hasło bury w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I, s. 239, Warszawa 1900–1927.
- ↑ 3,0 3,1 hasło bury w: Tadeusz Grzebieniowski, Langenscheidt Polish Pocket Dictionary, s. 482, Langenscheidt, 1990. ISBN 9780887291098.
- ↑ 4,0 4,1 hasło bury w: Stanisław Walewski, Langenscheidta kieszonkowy słownik polsko-niemiecki i niemiecko-polski, s. 42, Langenscheidt, 1995. ISBN 3-468-11260-2.
[edytuj] bury (język angielski)
- wymowa:
- bryt., amer.: enPR: bĕ'-ri, IPA: /ˈbɛ.ɹi/, X-SAMPA: /"bE.r\i/
- wymowa amerykańska
- homofon: berry
- znaczenia:
czasownik przechodni
- odmiana:
- (1.1) bury, buried, buried, buries, burying
- przykłady:
- (1.1) No parent should ever have to bury their own children. → Żaden rodzic nie powinien być zmuszony chować własne dzieci.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) inter
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- bury the hatchet • bury one's head in the sand
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ hasło bury w: Tadeusz Grzebieniowski, Langenscheidt Polish Pocket Dictionary, s. 63, Langenscheidt, 1990. ISBN 9780887291098.
