budzik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] budzik (język polski)

budzik (1.1)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory

odmiana: (1.1) lp  budzik|, ~a, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm  ~i, ~ów, ~om , ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:

(1.1) (..) obudzony dzwonkiem budzika, wciągając zasmarowane oliwą szoferskie ubranie, rotmistrz Sołomin konstatował z goryczą: jeszcze nie (..) (B. Jasieński: Palę Paryż)

składnia:
kolokacje: nastawić/wyłączyć ~
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  budzenie, budziciel; czas.  budzić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/budzik”