buc

buc (język polski)

wymowa:

IPA: [buʦ̑], AS: [buc]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) człowiek (mężczyzna) zarozumiały, pyszałkowaty, tępy, głupi; zarozumialec

(1.2) reg. krak. regionalizm krakowski chuj

odmiana:

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	buc
dopełniacz	buca
celownik	bucowi
biernik	buca
narzędnik	bucem
miejscownik	bucu
wołacz	bucu

przykłady:

(1.1) Do tego buca nic nie dociera.

składnia:

kolokacje:

(1.1) nadęty ~

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

dawniej zdecydowanie wulgarne określenie, obecnie w ogóle potoczne lub mniej drastyczne

tłumaczenia:

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: chuj

• szwedzki: (1.1) lurk w rodzaj wspólny

źródła: