brun

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

Spis treści 1 brun (język duński) 2 brun (esperanto) 3 brun (interlingua) 4 brun (język norweski (bokmål))

[edytuj] brun (język duński)

wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) brązowy (kolor)

(1.2) opalony

odmiana: (1.1) brun, brunt, brune; st. wyższy stopień wyższy brunere; st. najwyższy stopień najwyższy brunest
przykłady:

(1.1) Hendes øjne er brune. → Jej oczy są brązowe.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) solbrændt
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: kolory w język duńskim

[edytuj] brun (esperanto)

znaczenia:
morfem

(1.1) brunatny, brązowy

przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne: przym. przymiotnik bruna, sunbruna, kaŝtanbruna, brunhara, brunhaŭta; rzecz. rzeczownik bruno, brunulo, brunulino, sunbruno; czas. czasownik brunigi, bruniĝi, sunbrunigi, sunbruniĝi
etymologia:
uwagi:

[edytuj] brun (interlingua)

wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) brązowy

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Interlingua - Kolory

[edytuj] brun (język norweski (bokmål))

wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) brązowy

odmiana: (1.1) brun, brunt, brune
przykłady:

(1.1) På bakken lå det brune blader. → Na ziemi leżały brązowe liście.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: