brukiew

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

brukiew (język polski)[edytuj]

brukiew (1.1)
brukwie (1.2)
wymowa:
IPA[ˈbrucɛf], AS[bruḱef], zjawiska fonetyczne: zmięk. wygł.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera; zob.  też kapusta rzepak w Wikipedii
(1.2) jadalny korzeń brukwi (1.1)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Moja babcia uprawiała brukiew.
(1.2) Wrzuć te brukwie do garnka.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) reg. krak.  karpiel
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem.  Wruke[1], niem.  Bruke < wł.  ruca, wł.  ruchetta < franc.  roquette[2]
uwagi:
(1.1) zwykle w lp 
(1.2) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 39, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.
  2. hasło brukiew w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.