brukiew

brukiew (język polski)

brukiew (1.1)

brukwie (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈbrucɛf], AS: [bruḱef], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • wygł. utrata dźwięczności w wygłosie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera; zob. zobacz z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też kapusta rzepak w Wikipedii

(1.2) jadalny korzeń brukwi (1.1)

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	brukiew	brukwie
dopełniacz	brukwi	brukwi
celownik	brukwi	brukwiom
biernik	brukiew	brukwie
narzędnik	brukwią	brukwiami
miejscownik	brukwi	brukwiach
wołacz	brukwi	brukwie

przykłady:

(1.1) Moja babcia uprawiała brukiew.

(1.2) Wrzuć te brukwie do garnka.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) reg. krak. regionalizm krakowski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org karpiel

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. niemiecki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org Wruke, niem. niemiecki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org Bruke < wł. włoski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org ruca, wł. włoski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org ruchetta < franc. francuski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org roquette

uwagi:

(1.1) zwykle w lp liczba pojedyncza

(1.2) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) swede, rutabaga
• duński: (1.1) knudekål w rodzaj wspólny z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• esperanto: (1.1) napo
• francuski: (1.1) rutabaga m rodzaj męski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• islandzki: (1.1) gulrófa f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• niemiecki: (1.1) Kohlrübe f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• rosyjski: (1.1) брюква f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• wilamowski: (1.1) kwāk f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org

źródła: