botanik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] botanik (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) specjalista w zakresie botaniki
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. botanika
- przym. botaniczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) botanist
- arabski: (1.1) نباتي
- duński: (1.1) botaniker w
- fiński: (1.1) kasvitieteilijä
- francuski: (1.1) botaniste
- hiszpański: (1.1) herbario m
- interlingua: (1.1) botanista
- islandzki: (1.1) grasafræðingur m
- jidysz: (1.1) באָטאַניקער m (botaniker)
- portugalski: (1.1) botânico m
- rosyjski: (1.1) ботаник m
- szwedzki: (1.1) botaniker w
- węgierski: (1.1) botanikus
- włoski: (1.1) botanico m
- źródła:
[edytuj] botanik (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) botanik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] botanik (język duński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) botanika
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] botanik (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) botanika
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] botanik (język turecki)
- wymowa:
- IPA: [bota'nic]
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) botanika
przymiotnik
- (2.1) botaniczny
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) sistematik botanik • farmasötik botanik • orman botaniği • botanik bahçesi
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
