bohr

bohr (język polski)

wymowa:

IPA: [bɔxr̥], AS: [boχr̦], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie ; Polskie Towarzystwo Chemiczne zaleca wymawiać literę h, dla odróżnienia od pierwiastka bor.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. chemia, chemiczny pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107; zob. zobacz też bohr (pierwiastek) w Wikipedii

odmiana:

(1.1) blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma bohr?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) unnilseptium, symbol. symbolicznie Bh

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) od nazwiska Nielsa Bohra, łac. łacina bohrium

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne; nie mylić z „bor”

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bohrium
• arabski: (1.1) بوريوم
• bułgarski: (1.1) борий m rodzaj męski
• czeski: (1.1) bohrium
• duński: (1.1) bohrium
• esperanto: (1.1) borio
• francuski: (1.1) bohrium
• holenderski: (1.1) bohrium
• japoński: (1.1) ボーリウム (bōriumu)
• jidysz: (1.1) באָריום
• łaciński: (1.1) bohrium
• macedoński: (1.1) бориум
• niemiecki: (1.1) Bohrium n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) μπόριο n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) борий m rodzaj męski
• rumuński: (1.1) bohriu
• słoweński: (1.1) bohrij
• szwedzki: (1.1) bohrium
• ukraiński: (1.1) борій
• włoski: (1.1) bohrio m rodzaj męski

źródła: