bogactwo

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] bogactwo (język polski)

wymowa: IPA: [bɔˈgaʦtfɔ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) majątek, posiadane dobra o dużej wartości

(1.2) w lm liczba mnoga: bogactwa → kosztowności, skarby

(1.3) wielka ilość, różnorodność

(1.4) bycie bogatym

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia: (1.4) żyć w bogactwie
kolokacje:
synonimy:
antonimy: (1.4) bieda, ubóstwo
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik bogacz, przym. przymiotnik bogaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) wealth; (1.2) treasure; (1.3) richness
• czeski: (1.4) bohatství
• dolnołużycki: (1.4) bogatstwo n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1-3) richesse
• górnołużycki: (1.4) bohatstwo
• grecki: (1.1-3) πλούτος m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1-3) riqueza f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) ricchessa
• jidysz: (1.1,3) רײַכקייט f rodzaj żeński (rajchkejt), עשירות n rodzaj nijaki (aszires); (1.2) אוצר m rodzaj męski (ojcer), מטמון m rodzaj męski (matmen)
• islandzki: (1.1) auður m rodzaj męski, auðlegð f rodzaj żeński, auðæfi n rodzaj nijaki lm liczba mnoga
• niemiecki: (1.1) Reichtum m rodzaj męski; (1.2) Schatz m rodzaj męski; (1.3) Vielfalt f rodzaj żeński