bluźnić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

bluźnić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbluʑɲiʨ̑], AS[bluźńić], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik

(1.1) uwłaczać słowem czemuś co jest uznawane za święte
odmiana:
(1.1) [1]
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bluźnierstwo n, bluźnierca m, bluźnienie n, bluzganie n
przym. bluźnierczy, bluźnierski
przysł. bluźnierczo
czas. bluzgać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.