blank

blank (język polski)

wymowa:

IPA: [blãŋk], AS: [blãŋk], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • -nk-  zbitka -nk- lub -ng- 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) sztywna, gładka i wyprawiona skóra do wytwarzania siodeł i innych produktów rymarskich

(1.2) jeden występ w blankach

(1.3) w grach słownych: płytka bez litery

przysłówek

(2.1) reg. śl. regionalizm śląski całkiem

odmiana:

przykłady:

(2.1) Murzyn to je blank czorny człowiek.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) krenel

(1.3) pot. potocznie mydło

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) niem. niemiecki blank (błyszczący)

(1.2) niem. niemiecki dial. dialekt blanke, niem. niemiecki Planke (dyl, gruba deska) z płac. późnołaciński planca (deska)

uwagi:

tłumaczenia:

(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: zupełnie

źródła:

blank (język angielski)

wymowa:

IPA: /blæŋk/, SAMPA: /bl{Nk/

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) bezbarwny

(1.2) niewypełniony, niezapisany, niezadrukowany, czysty, pusty

rzeczownik

(2.1) wojsk. wojskowość ślepy nabój, ślepak

(2.2) puste miejsce

(2.3) spacja

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przysł. przysłówek blankly

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

blank (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) biały

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

przym. przymiotnik blanka, blanketa, duonblanka

rzecz. rzeczownik blanko, blankulo, ovblanko, ovoblanko, ovblankaĵo

czas. czasownik blankigi

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

blank (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) błyszczący, lśniący

odmiana:

(1.1) blank, blankt, blanka, st. wyższy stopień wyższy blankare; st. najwyższy stopień najwyższy blankast

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik blanka

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: