blå

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] blå (język duński)

wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) niebieski (kolor)

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) błękit, kolor niebieski

odmiana: (1) blå, blåt, blå; (2) et blå; nieodm. nieodmienny
przykłady:

(1.1) Mine bukser er blå. → Moje spodnie są niebieskie.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: (1) den blå time; blå flag; blåt øje; blå bog, blåt blod; (2) øjets blå; tage ud i det blå; himmelblå
etymologia:
uwagi:

[edytuj] blå (język norweski (bokmål))

wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) niebieski

(1.2) błękitny

odmiana: (1.1) blå, blått, blå(e)
przykłady:

(1.1) Hun har blå øyne. → Ona ma niebieskie oczy.

(1.2) Himmelen var blå, sola skinte, jeg satt på gresset og tenkte på min kjæreste. → Niebo było błękitne, świeciło słońce, siedziałem na trawie myśląc o swojej ukochanej.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: